header-06.jpg

Wie zijn de predikanten?

Ds. A. Gooijer201606 agooijer

Wijkgemeente Zuid

Het is alweer even geleden dat wij vanuit de Betuwe (Varik en Heesselt) overkwamen naar Berkel en Rodenrijs. Dat was in 2010, en dat was een grote overgang. Van twee kleine, rustige dorpjes gingen we over naar een uit de kluiten gewassen groeigemeente met veel Vinex-wijken, die bijna is vastgegroeid aan Rotterdam-Noord. Van een klein jong gezin met één dochter groeiden we naar een gezin met drie kinderen, waarvan er twee inmiddels op de middelbare school zitten. Van een kleine dorpsgemeente gingen we naar een grote gemeente, waarin veel gebeurt. Dat maakt het werk van predikant ook zeer gevarieerd. Je gaat om met jongeren en ouderen, met dertigers en kinderen. Er is ruimte voor studie, maar er moet ook zakelijk beleid gevoerd worden. Die variatie maakt het werk boeiend en leuk. Centraal staat bij dit alles de dienst op de zondagmorgen en –avond. Dan komt de gemeente samen en gaat de Bijbel open.

Ook buiten de kerkelijke gemeente heb ik mooie ontmoetingen, onder meer door het opzetten van ‘tafelverhalen’. Wijkbewoners van een van de Vinex-wijken delen onder het genot van een maaltijd hun ‘tafelverhaal’. Zij vertellen over hun leven en werk, over hun beeld van de toekomst, over hun motivatie, drijfveren en geloof. Het zijn mooie avonden waarop mensen de tijd nemen om naar een ander te luisteren.

Naast predikant was ik een aantal jaren buitenpromovendus. Dit eindige in 2016, met een promotie aan de Protestantse Theologische Universiteit (PThU). Het proefschrift dat ik schreef gaat over de betekenis van Pinksteren. Als je ervan uitgaat dat de heilige Geest al werkzaam is aan het begin van alles en betrokken is bij de schepping (zie bv. Genesis 1), waarom moet de Geest dan nog worden uitgestort met Pinksteren? Als de Geest er al is, waarom dan nog komen? Deze vraag stelde ik aan twee bekende theologen, namelijk de rooms-katholiek Karl Rahner en de protestant Karl Barth. (Als je benieuwd bent naar het antwoord, neem dan gerust contact op!). Na deze promotie schreef ik een aantal artikelen, vooral over het werk van de heilige Geest, en leverde ik een bijdrage aan een internationale conferentie over de leer van de Geest bij Karl Barth.

Tot zover over mij. Neem gerust eens contact op. En u bent natuurlijk van harte welkom een kijkje te nemen bij een van de diensten of activiteiten!

Contact is mogelijk via de Contact-pagina

Ds. Martina Stougie – de Wit

Wijkgemeente NoordMStougie

Op 5 juni 2022, Eerste Pinksterdag, ben ik bevestigd als predikant van de Hervormde Gemeente van Berkel en Rodenrijs. Een hele overgang, maar toch ook weer niet. Na 25 jaar gewoond en gewerkt te hebben in de prachtige provincie Friesland, ben ik weer teruggekeerd naar de provincie waar ik opgroeide. In 1966 ben ik geboren in Wenen, -en met een tussenstop in Haarlem- ben ik 1967 in Rijswijk komen wonen.

Mijn studie theologie volgde ik in Amsterdam (VU), Apeldoorn (CGK) en Kampen, en mijn werkervaring deed ik op in Amsterdam, Zaandam, Zwolle en Leeuwarden. Die werkervaring bestond voornamelijk uit kerkelijk jeugdwerk, zowel plaatselijk als provinciaal. Zo werkte ik op het toenmalig Provinciaal Hervormd Bureau in Zwolle als consulent Kerk &Jeugd voor de classes Kampen en Flevoland. Maar het werk dat mijn allergrootste passie heeft, is het werken “aan de rand”; aan de rand van de kerk en aan de rand van de samenleving. Bij het Leger des Heils in Amsterdam werkte ik bij het vrouwenpastoraat. Het werk onder straat-, raam en tippelprostituées, ooit opgezet door majoor Bosshardt.

Met mijn man Wim ging ik in 1997 vanuit Amsterdam naar Friesland. We werkten samen als predikantsechtpaar in Eastermar. We kregen drie kinderen: Lisa, Sarah en Sjoerd. Naast mijn aanstelling in Eastermar werd ik ook predikant in Raard/Foudgum in combinatie met Hantum. Drie kleine dorpen boven Dokkum.
In maart 2020 overleed Wim na een ernstige ziekte. Een intensieve en verdrietige periode voor ons als gezin en voor de gemeente Eastermar. Te meer omdat een dag na de begrafenis de landelijke lockdown in ging. Ineens stond alles stil. Na deze moeilijke (corona)tijd voelde het voor mij goed om weer verder te trekken. Het beroep uit Berkel en Rodenrijs heb ik gezien als een “knipoog van Boven”, als de leiding van God die we overigens altijd ervaren hebben, hoe moeilijk het soms ook was.

Weer terug in Zuid-Holland voelt goed, net zoals alle andere plekken waar ik gewoond of gewerkt heb. Overal ontmoet je mensen met hun bijzondere levensverhalen met hun hoogte- en dieptepunten. Overal ontmoet je het verlangen naar een goed leven, en naar een leven met God. En hoe je dat samen doet in een kerkelijke gemeente. Dankbaar ben ik dat ik nu werkzaam mag zijn in de Dorpskerk van Berkel en Rodenrijs, onderdeel van de wereldwijde kerk van Christus. Dankbaar en gerust, want het hangt gelukkig niet alleen van mijn en onze inzet af: “t is God, die trouw Zijn kerk bewaart!” 

Contact is mogelijk via de Contact-pagina.

Evolutie?

Waarom moeilijk doen als het ook in zes dagen kan!